Comments on: Et brev angående de to kristne dåpssyn http://www.trotvil.no/2008/10/28/et-brev-angaende-de-to-kristne-dapssyn/ tro tvil da vinci jesus myter davinci thomasevangeliet død gud livet meninga religion mormonere islam sannhet Tue, 08 Jun 2010 13:18:20 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 By: Olav Bjørn Bakken http://www.trotvil.no/2008/10/28/et-brev-angaende-de-to-kristne-dapssyn/#comment-6456 Olav Bjørn Bakken Sun, 11 Oct 2009 11:56:02 +0000 http://www.trotvil.no/?p=110#comment-6456 Ut frå studium av skriften så kjem me vel ikkje så mykje lenger når det gjeld svaret på kva som er ein rett kristen dåp enn det som kjem fram her. Sjølv er eg 'lutheraner', og litt påverka av Olav Valen Senstad sine tankar om dåpen. Eg vil dog kommentere eit spørsmål her i artikkelen - om barnet er nøytralt eller 'djevelsk' frå fødselen av. I Rom kap 3 lærer Paulus at vi alle har synda og står utan ære for Gud, det er berre trua som kan flytte oss over i Guds rike. Born er ingen unntak - ja i heile bibelen finn eg ikkje noko grunnlag for verken den 'lutherske' eller baptistiske lære at born er unnteke for fortaping. I sal 51, 7 heiter det: Ja, med skuld kom eg til verda, med synd vart eg avla i mors liv. Den 'lutherske' læra om arvesynden, må ha som konsekvens at bornet har synd. I GT ser me då òg at Gud utslettar små born saman med deira foreldre. Og om born var utan synd, då kunne dei vel heller ikkje døy? Konklusjonen må verta at born treng frelse like mykje som vaksne. Eg sjølv kan berre vitne om ei hending som nyfrelst. Det var dåp i den gudstenesta eg tok del i og eg sat å grunna over kva dåpen eigentleg var for noko. Då kom ei røyst for mitt indre øyra som sa: 'Det er eg som handlar i dåpen'. Både då og seinare har eg vore trygg på at dette var ein Guds tiltale som stadfesta barnedåpen som ein gyldig dåp. Alt i alt har eg vel kome til at for den kvite trone i himmelen stend berre dei som har iført seg kristi kvite klede. Og det er ingen indikasjonar på at det er born i den flokk Johannes ser i Openeberringsboka. "Læra" om at spedborn gjeng rett til paradis eller stend opp på den yttarste dag til frelse kan eg ikkje sjå at har grunnlag i skriften. Men eg finn heller ikkje skriftord som seier at (sped)born ikkje vert frelst. Det næraste eg kjem er Gal 3, 27: 'For de, så mange som er døypte til Kristus, har ikledt dykk Kristus'. Eg kan i sjå det onnorleis enn Olav Valen Senstad (som siterar Luther) at døypte born kan (men ikkje må) vera ikledt Kristus og såleis kan verta frelst. Born som ikkje er døypte er ikkje omtala i Guds ord på anna vis enn det som gjeld for alle menneske - at det er eit vilkår for å koma inn i Guds rike at ein er født på ny (Joh 3,3). Ut frå studium av skriften så kjem me vel ikkje så mykje lenger når det gjeld svaret på kva som er ein rett kristen dåp enn det som kjem fram her. Sjølv er eg ‘lutheraner’, og litt påverka av Olav Valen Senstad sine tankar om dåpen.
Eg vil dog kommentere eit spørsmål her i artikkelen – om barnet er nøytralt eller ‘djevelsk’ frå fødselen av. I Rom kap 3 lærer Paulus at vi alle har synda og står utan ære for Gud, det er berre trua som kan flytte oss over i Guds rike. Born er ingen unntak – ja i heile bibelen finn eg ikkje noko grunnlag for verken den ‘lutherske’ eller baptistiske lære at born er unnteke for fortaping.
I sal 51, 7 heiter det: Ja, med skuld kom eg til verda, med synd vart eg avla i mors liv. Den ‘lutherske’ læra om arvesynden, må ha som konsekvens at bornet har synd. I GT ser me då òg at Gud utslettar små born saman med deira foreldre. Og om born var utan synd, då kunne dei vel heller ikkje døy? Konklusjonen må verta at born treng frelse like mykje som vaksne.
Eg sjølv kan berre vitne om ei hending som nyfrelst. Det var dåp i den gudstenesta eg tok del i og eg sat å grunna over kva dåpen eigentleg var for noko. Då kom ei røyst for mitt indre øyra som sa: ‘Det er eg som handlar i dåpen’. Både då og seinare har eg vore trygg på at dette var ein Guds tiltale som stadfesta barnedåpen som ein gyldig dåp.
Alt i alt har eg vel kome til at for den kvite trone i himmelen stend berre dei som har iført seg kristi kvite klede. Og det er ingen indikasjonar på at det er born i den flokk Johannes ser i Openeberringsboka. “Læra” om at spedborn gjeng rett til paradis eller stend opp på den yttarste dag til frelse kan eg ikkje sjå at har grunnlag i skriften. Men eg finn heller ikkje skriftord som seier at (sped)born ikkje vert frelst. Det næraste eg kjem er Gal 3, 27: ‘For de, så mange som er døypte til Kristus, har ikledt dykk Kristus’. Eg kan i sjå det onnorleis enn Olav Valen Senstad (som siterar Luther) at døypte born kan (men ikkje må) vera ikledt Kristus og såleis kan verta frelst. Born som ikkje er døypte er ikkje omtala i Guds ord på anna vis enn det som gjeld for alle menneske – at det er eit vilkår for å koma inn i Guds rike at ein er født på ny (Joh 3,3).

]]> By: Espen http://www.trotvil.no/2008/10/28/et-brev-angaende-de-to-kristne-dapssyn/#comment-1060 Espen Fri, 21 Nov 2008 16:05:20 +0000 http://www.trotvil.no/?p=110#comment-1060 Hva tenker dere om følgende argumentasjon? Jeg tror vi alle er enige i at troen på Jesus som gjør dåpen til en spesiell handling. Uten tro vil vi si at dåpen er ugyldig. Når et menneske da enten det er døpt som spebarn, eller er døpt som med en baptistisk dåp, så er det troen som legitimerer den handling som er gjort. Da vi ser tilbake på livet fra et sted i livet hvor vi ikke lengre tror, må vi si at dåpen er uten kraft. Om en baptistisk døpt mister troen, men finner den igjen, må han da døpes på ny? Det er altså et spørsmål om tidspunkt for dåp har noen betydning. I tillegg så vil jo selvfølgelig en person som er døpt som spebarn minste bekjennelsesverdien i dåpen. Så en kunne kanskje foreslå at hvis du nå tror på Jesus Kristus, så legitimeres den dåpen som skjedde med deg som spebarn på samme måte som den baptisiske dåp må legitimeres av troen. Hva tenker dere om følgende argumentasjon?
Jeg tror vi alle er enige i at troen på Jesus som gjør dåpen til en spesiell handling. Uten tro vil vi si at dåpen er ugyldig. Når et menneske da enten det er døpt som spebarn, eller er døpt som med en baptistisk dåp, så er det troen som legitimerer den handling som er gjort. Da vi ser tilbake på livet fra et sted i livet hvor vi ikke lengre tror, må vi si at dåpen er uten kraft. Om en baptistisk døpt mister troen, men finner den igjen, må han da døpes på ny?

Det er altså et spørsmål om tidspunkt for dåp har noen betydning. I tillegg så vil jo selvfølgelig en person som er døpt som spebarn minste bekjennelsesverdien i dåpen.

Så en kunne kanskje foreslå at hvis du nå tror på Jesus Kristus, så legitimeres den dåpen som skjedde med deg som spebarn på samme måte som den baptisiske dåp må legitimeres av troen.

]]>